Reguła Rycerska i Kodeks Rycerski

Pobierz PDF

Reguła Rycerska

Stan rycerski zakonem jest, gdzie zakon ów jednaki i powołanie jego jedne źródła w wierze świętej mające.
W służbie stanu swojego rycerze braćmi są, a braterstwo owe, siłę i dumę rodzące, źródłem czci i honoru rycerskiego się stawa. Jakoż nie ma godniejszego stanu ludzkiego serca i ducha, któryby bardziej powołany był w płodności swojej: zacność rodzić, miłość ojczyzny krzepić i sumienność powołania swego sprawować.
Bo też wiadomym jest, iż człowiek dumny, honorem się kierujący, szacunku dla siebie potrzebuje i by na ten szacunek zasłużyć w życiu swojem wedle zasad reguły świętej rycerskiej podąża.
Przeto winien rycerz pamiętać kim jest i zważyć na to co jego stan oznacza, pomnieć, że komu więcej poruczono od tego więcej wymagać będą.
Pragnąc tedy by czystość ducha i godność, po wsze czasy, w stanie naszym rycerskim pozostawały świętą regułę rycerską niniejszym spisujemy.

Kodeks Rycerski

Trzy są rycerza przymioty święte:
– Czystość w miłości i prawdzie

– Cześć rycerska moc uczynku rodząca

– Sprawność oręża, ku obronie słabych i przestrodze niesprawiedliwych.


O sposobach czynienia, by prawym rycerzem zostać:
O żywocie:
– człeka wszelakiego szanować

– miłość w sercu nosić

– prawdę sercem i usty wyznawać

– dobra i prawości przed złem i niesprawiedliwością bronić

– słowu danemu wiernym być

– zapalczywości nie mieć, gniewu nierozważnym uczynkiem nie wykonywać

– zważać na dumę rycerską by pychą nie została splamiona

– nigdy, jako żyw, pleców swoich wrogowi nie ukazywać


O służbie:
– ducha swego i ciało doskonalić, w wierności powołaniu swemu pozostawić

– ciało swe w sprawności trzymać, być zawsze do broni gotowym

– majtek swój pomnażać i w należytym porządku trzymać, by godnie w pole wystąpić , gdy zajdzie potrzeba

– w miłosierdziu swoim hojnym być, w złej przygodzie uczynkiem i majątkiem wspomagać;


O porządku:
– sprzeczek nie miłować

– ze skłóconymi pojednać się przed słońca zachodem

– rozkazaniu starszego we wszystkim być posłusznym

– oczu nie zamykać na grzechy występnych braci, lecz ku ich naprawie podążać

– nie być winu ponad miarę oddanym, umysł w trzeźwości trzymać

– do przyzwoitości się wdrażać, słów Złego w zwyczaju nie naśladować

– oręża pochopnie nie dobywać, w stanie gotowości utrzymywać